Sider

onsdag 17. juni 2015

Høge fjell og ...

Då kan me notera oss for 3 veker som birøktara, eg og Line. Det starta kjempebra, me var så godt nøgde med bifolket me kjøpte, dei såg sterke ut og me bygde på med skattekasser (altså ein kasse til oppå den andre for å gje biene meir plass- bli fleire). Men så slo det til med kaldt vèr, mykje regn og hol i erfaring og kunnskap hjå oss ferske birøktara. Når det blir kaldt og/eller når det regnar, så flyr ikkje biene ut, når dei ikkje flyr ut, får dei ikkje henta noko mat, når dei ikkje får mat- ja då døyr dei... Heldigvis så var me innom kubene ofte i starten og oppdaga at noko var feil ganske raskt. Me fekk mentoren vår til å bli med og han skjøna fort kva som var problemet og la ein plan for å kome på rett kjøl igjen. Det viste seg å vera for lite mat som førte til bie-døden, og ikkje noko sjukdom som me blei redd for ei stund. Her er me i gong med å gå over kassane med eit forsterka team med mentor og Fredrik: 
 Når ein har dreve med bier lenge, så treng ein ikkje hanskar ein gong...;)
Det blei fort liv i biene igjen (etter godt påfyll med sukker) og til stor lettelse så såg me dronninga ved kvar inspeksjon (bien merka med grønn prikk) og ho vandra rundt og ser sprek ut, og forhåpentlegvis held ho tritt med å leggja kring 2000 yngel om dagen:)
Aldri så gale at det ikkje er godt for noko, og denne vetle nedturen her gjorde at læringskurva vår gjekk rett opp, altså det er i motbakke det går oppover;)














søndag 31. mai 2015

Fyrste bikubesjekk

Etter at bikubene kom på plass har det vore mykje vær (dvs regn) og då kan ein ikkje stelle bikubene- altså opne dei for å sjå korleis biene har det. Men me har vore på inspeksjon fleire gongar og kikka på biene som flyr inn og ut. Solveig og Fredrik på veg til sin fyrste inspeksjon: 
 Dei var ganske nøgd med tingenes tilstand, men lurer veldig på når honningen kjem!;)
Biene jobbar no for fult med å byggje opp bestanden sin og dei er fantastisk gode på arbeidfordeling. Dronninga går rundt og legg egg heile tida (etter ein parring så kan ho leggje egg i fleire år, dvs fleire hundretusener av bier kan ho gå god for!) og resten av arbeidsstokken syter for reingjering, utbygging av kuben og henting av mat (pollen). Når ein ser nerme på biene, ser ein kva for blomar dei har vore og henta pollen ifrå (fargen på pollenet):
I dag var været godt, og me skulle ut på vår fyrste bikubeinspeksjon. Læringskurva har vore bratt, og me var, merkeleg nok, ikkje nervøse, berre veldig spente på å sjå lynnet på bifolket:), kor mange dei var, om me kunne finne dronninga osv... Me løftar av lokket og gjennom dronninggitteret kunne me kikke ned til biene og få eit fyrsteinntrykk av korleis det stod til i kuben (dronninga er mykje større enn alle dei andre biene, så ho kjem seg ikkje gjennom her). Det såg kjempebra ut! og dei virka også svært rolige:
Fredrik står klar med røyken (som blir brukt for å roe ned biene) og eg løfta opp bretta og inspiserte ilag med fagansvarleg:) Mykje yngel, mykje bier, litt honning.... og me såg dronninga i begge kassane! morro altså. 
Det var heilt på sin plass å byggje ut kuben så biene får meir plass, så her kan de sjå at kubene har vokse:
Dagens arbeidslag på veg heim etter endt jobb, godt nøgde med det som blei sett, og med god tru på at det skal bli ein smakfull honninghaust!:) 

onsdag 27. mai 2015

Bifolket til gards!

Oi oi oi, då var me i gong, ikveld har eg og Line vore å henta bifolket vårt! Og me kjenner oss ved godt mot og passleg rusta for oppgåvene som ventar:) Her har me akkurat bært heilkassane med bier på plass. Line har kledd seg tidsriktig då ho har påteke seg jobben med å opne "dørene" i kubene når me har fått dei på plass (for på dette tidspunktet trudde me det kom til å vere litt meir dramatisk å opna dørene til kubene igjen- enn det visste seg å vera....): 
Bifolket har me henta ein halvtimes køyretid herifrå. I kassane så antek ein (han som leverte dei til oss) at det er kring 20 000 bier i kvar.... Det er mange! Me tenkte tanken på kva som kunne skje om kassane ikkje var heilt tette, eller om døra plutseleg opna seg medan me køyrde bilen.... Her er fagansvarleg i ferd med å ferdigstilla bikuben med taket (ps! Eg har og fått tittel i dag, markedsansvarleg- om det skulle bli noko honning å selja då.... he he): 
Så står dei der då, og her ventar me på at biene skal få nokon minuttar på å "roe" seg etter ferden. Om ein skal flytte ei bikube av ulike årsaker, så blir det gjordt på kvelden etter at sola har gått ned då dei er roligare og dei aller fleste har gått "heim"/ inn i kuben. Så stengjer ein døra i kuben (den eine staden i kuben der biene flyr inn/ut). Deretter må ein flytte kubene minimum 3 km avgårde, om ikkje vil biene fly attende til der kuben stod før, og såleis ikkje finne tilbake til kuben sin.
 Me lytta litt på aktiviteten inni kuben- og der var det liv!!
 Før Line gjorde seg klar og opna dørene igjen:
Eg trudde biene skulle kome stormande ut, men det gjorde dei ikkje akkurat, det skjedde ingen ting! Etter nokon sekundar så kunne me sjå nokon bier trippe på kanten av opninga, men ikkje heilt ut, før dei liksom trippa tilbake. Eg og Line såg på kvarandre og blei mest litt rørt... ;)




tirsdag 19. mai 2015

I bigården

Då nermar det seg at me kan kalla oss birøktara, Line og meg. I går blei bikubene (to i talet) levert til ein birøktar i Sande som skal fylle dei opp med bifolk, så vips, om nokre dagar kjem dei fyrste dyra til gards....;) Det blir spennande! Her er me i dei nye dressane våres, Line som er fagansvarleg til høgre, og eg (som ikkje har fått noko tittel enno) til venstre.... ;) 
Me gjekk hardt ut og skulle starte opp med ein fjerdedels årsverk (eit årsverk= 250 kuber) med bier her tidligare i vinter, men etter å fått litt innblikk i birøkterverdenen så var lettelsen stor når me skjønte at det var HEILT greit for oss begge to å gå litt lettare ut og starta med ei kube kvar...;)

Fagansvarleg har fulgt kurs i vinter, medan ho utan tittel var i New York og/eller på jobb på kursveldane og har kompansert slik passeleg med sjølvstudier... Håpar at kompetansen tek seg opp etterkvart som ein får praksis utover, og etter fyrste dagen i bigården så følest det litt som å lære seg å spele på eit instrument, ein kan lese og sjå mykje i bøker/ film, men det kan ikkje samanliknast med å stå der ved kuben og løfta opp lokket og det strøymer på med tusenvis av bier. Fyrste gongen måtte eg konsentrere meg skikkeleg og puste langt ned i magen for ikkje å få panikk og springe vekk...

Me er superheldige og har fått ein "mentor" rett i nærleiken her, så for nokre veker sidan var me på vårt fyrste besøk i bigården hans, nokon bikuber som ikkje har vore opna sidan i fjor haust:
Her er Line igong, løftar opp ei ramme og så blir det studert korleis biene har hatt det gjennom vinteren:
 Og det går heilt greit å holde dei tett intil for å sjå godt:
 
Fredrik er fram til no familiens honningekspert, og han har venta i spenning og med stort tolmod (?) på å få vera med til bigården. Eigen dress har han, så her står eg og han klare for å vera med på kurs nr to i bigården med mentoren vår igår:  
Fredrik måtte og puste litt i magen dei fyrste minuttane når ein opna ei ny kasse, men han blei relativt fort varm i trøya, og kom nerme og fekk sett og lært mykje nytt. I går såg me ei bie bli født, samt dronninga som går rundt og legg egg. Eg er usikker på kor mange bier ho produserar pr sesong, men det er slett ikkje få, for det kan vere opp mot 60 000 bier i ei bikube, og dei lev i kun 3 veker....
På verdensbasis, såvel som i Norge, så er ein urolige for biene. Dei er svært viktige for verdens matproduksjon og ein lurer på kvifor ein opplev så stor biedød. Her kan de gå inn på ein artikkel frå gårsdagens DN og lesa: 
http://www.dn.no/nyheter/utenriks/2015/05/18/0925/-totalt-sjokkerende






lørdag 16. mai 2015

105 000 jordbærplanter

Så var tida komen for neste utplantingsprosjekt i Fruktgården, denne gangen jordbær. Plantene har reist frå Steinkjær til Svelvik og etter ankomst er det om å gjera å få dei i jorda så fort som mogleg. Hadde vore kjekt å skreve at det gjekk som ild i turt gras å plante ut dette, men det gjorde det absolutt ikkje, det gjekk i 0,5 km/t og det er ikkje særleg fort... Her er baksida av låven der den nye traktoren jobbar med organisering og logistikken før plantestart: 
Det er mange "mann" i arbeid, men takk og pris for moderne ting (?) som jordbærplantemaskin! Hadde vore rimeleg tidkrevjande å gjort denne jobben for hand. Her trengst det 1 som sjåfør, 4 til planting, 1-2 til å fylle på planter og 1-2 som går etter og ser til at alle plantene har kome seg velberga ned i jorda:
Her kan de sjå fine render med jordbær, 30 cm mellom kvar stilk:
Sjølv om traktoren gjekk i 0,5 km/t, så gjekk det hjulet som ein putta plantene nedi rimeleg fort rundt, og det krevdes konsentrasjon heile tida! Ein har 2,1 sekund på seg mellom kvar plante:
Stilstudie:) God styrketrening/ holdningstrening for ryggen dette! og fint å kunne byte på jobbane innimellom:
30 mål med jordbær tok akkurat 30 timar, her har ein kome eit godt stykkje på veg, men ein ser nypløydd land bakom som ventar: 
Så var plantene kome i jorda og me kan nyte ein idyllisk utsikt frå jordet, og drøyma om gode avlingar i åra som kjem:) 




mandag 11. mai 2015

Flaggtid

Om kort tid har det gått eit år sidan asia eventyret vårt opphøyrte og med det så blei også bloggen lagt på hylla. No har eg tenkt å koma sterkt attende med historiar og innblikk i bonde "eventyret"...?;)Når me flytta attende til Norge, så byrja me og på eit nytt kapittel i livet, med å ta over gardsbruk og oppstart av Fruktgården AS. Med det så fylgjer det mykje spenning i kvardagen og læringskurva kan bli bratt:) Ein av sidene ved dette er å holde orden på offentlige flaggdagar. 

Den siste tida så har været skifta frå herlige sumar dagar (der me klarte å putte inn årets fyrste bad) til ver som minner meir om haust enn mai.... Men uansett det er mai, og med mai så fyljger mange offentlege flaggdagar, og som innflyttarar på gardsbruk med flaggstang, så fylgjer det også med visse forpliktelsar! Me har satt oss som mål og fylgje opp dette etter beste evne, også slik var det på 8 mai, på sjølvaste frigjeringsdagen. Det var ein strålandes dag:
men det gjekk både ein og to timar etter frukost, samt ein tur til barnehagen og butikken før eg skjøna at det var flaggdag! Eg skunda meg heim, og kan berre bekrefta igjen, at hastverk er lastverk, og at det gjekk slik det måtte, når eg byrja heise flagget opp etter ein knute som heilt klart ikkje var "flaggknute", så datt det rett i bakken- og tauet for til tops... Eg kikka rundt meg og håpa at alle naboane var på jobb, at alle turgåara var gått forbi, samt at bilane som køyrde forbi holdt blikket på vegen slik dei burde!;)

Så var det å ringja mannen for å høyre kva som var feil med denne flaggstanga/ flagget, for sist eg heiste flagget så gjekk det rett så bra... Heldigvis hadde han ein kort dag på jobb, og kunne konstantera at heller ikkje han klarte å få tauet ned igjen utan ein litt større operasjon:
Men på ein gard, så er det som regel også ein traktor og andre hjelpemiddel, så me fekk lagt flaggstanga i bakken: 
 og kunne stolt heise flagget til tops og vera med å markera 8 mai på stasleg vis:)