Sider

tirsdag 11. september 2012

"Shantaram", barneheim og instagram...

Eg var iherdig dei siste dagane før avreise til Shanghai. Måtte bli ferdig med denne mursteinsboka på 1000 sider då den er aaalt for tung å drive å dra med seg over halve kloden og litt til...: 
Nokon tenkjer nok at eg må ha meir enn tid nok til å lesa bøker som ikkje jobbar kvar dag.... men eg skal lova dykk at eg har det kjempetravelt!:) Men flaks for meg, så blir eg ikkje bilsjuk av å lesa bok i bilen, og tid i bilen blir det nok av. Vanlegvis likar eg å sitja å kikke ut og fylgje med på det som skjer frå eit bilvindaugeperspektiv, men forrige fredag fekk eg lest siste 100 sider på veg til/ frå barneheimen. Var godt å setja seg i bilen etter besøket og skyva vekk dei vonde følelsane det gir å vitja dei små uskuldige borna, med innspurten på ei bok. Boka "Shantaram" er ikkje akkurat lystig den heller, men eg anbefalar den på det sterkaste! Ein får eit innlbikk av korleis livet i India kan vere og det gav meg mange ting å tenkje på.

Attende til barneheimen på fredag. Det var slik som det pleier, både godt og vondt. Det er utruleg godt å sjå at desse to jentene som eg har skreve om fleire gonger, som er friske og som plutseleg dukka opp der seinvinters, dei er der, men dei er så levandes! Dei går fritt rundt i den stunda me er der, får eta maten sin sjølv, slåst om oppmerksomheiten og smiler. Kanskje har dei mykje kontakt med familien sin? det eg håpar mest på er at dei plutseleg ein dag ikkje er der meir når me kjem og det på grunn av at foreldra har kome ut av fengselet eller at det har blitt ordna med andre omsorgspersonar.... Det har skjedd før, Aba som eg møtte fyrste gongane, han var der plutseleg ikkje meir, og når me spurte etter han sa dei at han hadde flytta heim og byrja på skule.....

Klubb Norge, med leiarane i spissen, hadde møte med barneheimsbestyraren og på fredag. Det blei eit bra møte og kanskje det som gjorde meg mest glad er at no er me på bamsejakt. Me skal kjøpa inn 100 bamsar, dei må vera av ein viss kvalitet, storleik og utsjånad, men alle borna skal få ha ein kvar med seg i senga si. Ein som for nokon, forhåpentlegvis mange , kan bli ein følgesvenn, som ein kan kosa med i nokon av alle dei timane i døgnet som blir tilbragt i senga....

Her på feriparadiset Rasa Sentosa, har det blitt mykje tid inne på hotellrommet siste døgnet. Solveig har ikkje vore iform, masse (...) feber og oppkast har gjordt dei to siste dagane til Fredrik litt kjedeleg. Å vera ein vaksen då og underholda to born har sine utfordringar... Men det er svært lite som er vanskeleg eller problematisk etter at ein har vore på barneheimsbesøk.... Og eg har fått ein ny app på mobilen min, instagram, som er ein fotapp der ein svært så enkelt kan få fram diverse effektar. Her tatt frå kvilestunda i dag. Solveig følte seg betre ein periode, men så måtte ho gi tapt og leggja seg nedpå litt att:
 Utsikt frå verandaen vår:
 og utsikt frå verandaen andre vegen, med eit anna filter:) morro!
Så ja, eg må finna meg ei ny bok å bli hekta på! tek imot innspel med glede.

1 kommentar:

  1. God bedring til Solveig stakkar:) Sitter faktisk å laster ned Instagram selv nå, du får gi meg tips nå som du er dreven:) Hvordan du finner tid til alt er utrolig, jeg kan bekrefte at du er travel selv om du er housewife;) :)

    SvarSlett